بی وجه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بی وجه . [ وَج ْه ْ ] (ص مرکب ) (از: بی + وجه عربی ) که وجهی ندارد. که محلی ندارد. بی دلیل : و اگر بر وفق تصور خویش در آن تصرفی نمایند بلاکلام بی وجه و ناصواب افتد. (تاریخ رشیدی ). رجوع به وجه شود.
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی