بی عنایت

بی عنایت . [ ع ِ ی َ ] (ص مرکب ) (از: بی + عنایت ) بی شفقت و نامهربان . (آنندراج ). درشت و بی مروت . بی اهتمام . بی علاقه . (ناظم الاطباء). بی توجه : بی مزد بود و منت هر خدمتی که کردم یارب مباد کس را مخدوم بی عنایت . حافظ. رجوع به عنایت شود.

نامهربان، بی‌مهر

واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی