بی علت

بی علت . [ ع ِل ْ ل َ ] (ص مرکب ) (از: بی + علت ) بی سبب . بی جهت . بدون دلیل . (ناظم الاطباء). ♦ بی علت نبودن ؛ بادلیل بودن . (ناظم الاطباء). سببی داشتن .

بی‌بهانه، بی‌انگیزه

واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی