بی عفت

بی عفت . [ ع ِف ْ ف َ ] (ص مرکب ) (از: بی + عفت ) که عفت نداشته باشد. بی تقوی . ناپرهیزگار. رجوع به عفت شود.

بی‌عصمت، رسوا، نامحجوب، فاسد، آلوده، لاابالی، بی‌حیا، بی‌شرم، لش ناخالص، ناپاک، ناصاف، ناسره کثیف، چرک، نجس قبیح، زشت

واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی