بی شرط

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

بی شرط. [ ش َ ] (ص مرکب ) (از: بی + شرط) مطلق .بلاشرط. بی قید. (یادداشت مؤلف ). رجوع به شرط شود.