بِضاعَة

وَ أَسَرُّوهُ بِضاعَةً «بِضاعَة» در اصل از مادّه «بَضْع» و «بُضع» (بر وزن نذر و جزء) به معناى قطعه اى از گوشت است که آن را جدا مى کنند، سپس تعمیم یافته و به قطعه مهمى از مال و سرمایه نیز گفته شده است. «بضعة» به معناى پاره تن و «حسن البضع» به معناى انسان فربه و پرگوشت آمده است; و «بِضْع» (بر وزن حزب) به معناى عدد سه تا ده آمده است (مفردات راغب).(4)