بوخلاف

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

بوخلاف . [ خ َ / خ ِ ] (اِخ ) ابلیس . (غیاث ) (آنندراج ). شیطان . (ناظم الاطباء). رجوع به ابوالخلاف شود.