بوالخجدر

بوالخجدر. [ بُل ْ خ َ دَ ] (ص مرکب ) ملحد و بی دین و بی دیانت . (برهان ) (آنندراج ). ملحد و ناپاک و بی دین و بدبخت . (ناظم الاطباء).