بو شنیدن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بو شنیدن . [ ش ِ دَ ] (مص مرکب ) بوی بدماغ رسیدن . ◄ مطلع شدن . مرادف بو بردن . ◄ احساس کردن و درک کردن : هرکه نشنیده ست روزی بوی عشق گو به شیراز آی و خاک ما ببوی . سعدی . رجوع به بوی شنیدن شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بو شنیدن . [ ش ِ دَ ] (مص مرکب ) بوی بدماغ رسیدن . ◄ مطلع شدن . مرادف بو بردن . ◄ احساس کردن و درک کردن : هرکه نشنیده ست روزی بوی عشق گو به شیراز آی و خاک ما ببوی . سعدی . رجوع به بوی شنیدن شود.