واژه جو

بهونیه

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

بهونیه . [ ب َ وَ نی ی َ ] (ع اِ) شتر مجنس میان کرمانی و عربی . (منتهی الارب ). شتران مابین کرمانی و تازی . (ناظم الاطباء).

معنی بهونیه | واژه جو