بهنس

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

بهنس . [ ب َ ن َ ] (ع ص، اِ) گران سطبر. ◄ شیر که اسد باشد. ◄ شتر رام . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از ذیل اقرب الموارد).