واژه جو

بهشت صبوحی

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

بهشت صبوحی . [ ب ِ هَِ ص َ ] (اِ مرکب )شراب بهشتی که در بامدادان نوشند. (ناظم الاطباء).

معنی بهشت صبوحی | واژه جو