بهزر

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

بهزر. [ ب َ زَ ] (ع ص ) خردمند استواررای و شریف . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از ذیل اقرب الموارد). ج، بَهازِر. (ناظم الاطباء).