بهدانه

(بِ نِ) (اِمر.) دانة میوة به که در طب قدیم مستعمل بوده.<br>

(بِ نِ) (اِمر.) دانه میوه به که در طب قدیم مستعمل بوده.

بهدانه . [ ب ِ ن َ / ن ِ ] (اِ مرکب ) تخم بهی . (ناظم الاطباء). دانه ٔ میوه ٔ به (آبی ) که در طب قدیم مستعمل بود. تخم بهی . (فرهنگ فارسی معین ). دانه میوه ٔ به که به دانه مینامند و در داروسازی و عطرسازی بکار میبرند و جزو صادرات کشور بشمار میرود. (از جنگل شناسی ساعی ج ١ ص ٢٤٢). دانه ٔ آبی . هسته ٔ بهی . حب السفرجل . ◄ دانه ٔ بهتر. خال زیباتر : بر آتش رخ زیبای او بجای سپند بغیر خال سیاهش که دید بهدانه . حافظ.

واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی