بهبودی
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(~.) (حامص.)<BR>۱- خوبی، نیکی.<BR>۲- تندرستی.<br>
فرهنگ فارسی معین
(~.) (حامص.) ۱- خوبی، نیکی. ۲- تندرستی.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بهبودی . [ ب ِ ] (حامص مرکب ) خوبی و خیریت . (ناظم الاطباء). خوبی . نیکی . (فرهنگ فارسی معین ). ◄ تندرستی . (ناظم الاطباء) (فرهنگ فارسی معین ). ◄ زور و توانائی . ◄ (اِ) کنایه از خنجر و دشنه . (ناظم الاطباء).
واژگان فارسی سره واژهدان
بهبود