بنیادگری

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

بنیادگری . [ ب ُ گ َ ] (حامص مرکب ) عمل وشغل بنیادگر. بنایی . معماری . (فرهنگ فارسی معین ).