بنظیان

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

بنظیان .[ ب ِ ] (ع ص، اِ) زن بدخوی بی شرم زبان دراز. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء).