بنط
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بنط. [ ب ُ ] (معرب، اِ) پل . محل عبور از آب یا جایی که گود باشد. ج، ابناط، بنط. (دزی ج ١ ص ١١٨).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بنط. [ ب ُ ] (معرب، اِ) پل . محل عبور از آب یا جایی که گود باشد. ج، ابناط، بنط. (دزی ج ١ ص ١١٨).