واژه جو

بندکشه

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

بندکشه . [ ب َ ک َ ش َ / ش ِ ] (اِ مرکب ) دربند. ◄ رزه ٔ در. ◄ زرفین . ◄ (حامص مرکب ) نوکری . ◄ بندگی . (ناظم الاطباء) (فرهنگ فارسی معین ).

معنی بندکشه | واژه جو