بندار
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(بُ) (ص مر.)۱ - مالدار، مایه دار. ۲- کیسه دار، خانه دار. ۳- دوا فروش. ۴- ری شه دار. ۵- نام طبقهای از طبقات عالی اجتماعی در قدیم که لباس مخصوص به خود را داشتن.
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(بُ) (ص مر.)۱ - مالدار، مایه دار. ۲- کیسه دار، خانه دار. ۳- دوا فروش. ۴- ری شه دار. ۵- نام طبقهای از طبقات عالی اجتماعی در قدیم که لباس مخصوص به خود را داشتن.