واژه جو

بنان تبان

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

بنان تبان . [ ب َ ن ِ ت َب ْ با ] (اِخ ) از کسانی است که آیه ٔ «تنزل علی کل افّاک اثیم » (قرآن ٢٢٢/٢٦). در شأن اوبوده است . رجوع به تنقیح المقال مامقانی ج ١ شود.

معنی بنان تبان | واژه جو