بن و بر

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

بن و بر. [ ب ُ ن ُ ب َ ] (ترکیب عطفی، اِ مرکب ) پی و دیوار : بدان ره اندر چندان حصار و شهر بزرگ خراب کرد و بکند اصل هر یک از بن و بر. فرخی .