واژه جو

بن دامان

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

بن دامان . [ ب ُ ن ِ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) پایان دامان . (آنندراج ) : ای سنایی جهد کن تا بهر سلطان ضمیر از گریبان تاج سازی وز بن دامان سریر. سنایی . ◄ کنایه از زمین . (آنندراج ).

معنی بن دامان | واژه جو