بمنه

بمنه . [ ب ِ م َن ْ ن ِ هَِ ] (ع ق مرکب ) به نعمتش . به نعمت خداوند. (از فرهنگ فارسی معین ). سوگند به نعمت او. ♦ بمنه وَ جوده ؛ به نعمتش و بخشش اش . (از فرهنگ فارسی معین ) : حق تعالی سایه ٔ دولت قاهره بر دین اسلام و مسلمانان پاینده دارد بمنه و جوده . (فارسنامه ٔ ابن البلخی ص ١٧٠). ♦ بمنه و جوده و کرمه ؛ به نعمتش و بخشش اش و بزرگواریش . (فرهنگ فارسی معین ) : ایزد تبارک و تعالی جمله را به یکدیگر ارزانی دارد... بمنه و جوده و کرمه . (چهارمقاله چ معین ص ٥). ♦ بمنه و طوله و قوته و حوله ؛ به نعمتش وبخشش اش و توانائیش و قدرتش . (فرهنگ فارسی معین ) : ایزدتعالی کافه ٔ مؤمنان را سعادت توفیق کرامت کناد... بمنه و طوله و قوته و حوله . (کلیله و دمنه چ مینوی ص ١٩٠). ♦ بمنه و عمیم فضله ؛ به نعمتش و بخشش عامش . (فرهنگ فارسی معین ) : باری تعالی او را.... از ملک و ملک و تخت و بخت ... برخورداری دهاد، بمنه و عمیم فضله . (چهارمقاله چ معین ص ٢). ♦ بمنه و فضله ؛ به نعمتش و بخشش اش . (فرهنگ فارسی معین ) : ایزد تبارک و تعالی خاک او را به انوار رحمت خوش گرداناد، بمنه و فضله . (چهارمقاله چ معین ص ٦٩). ♦ بمنه و کرمه ؛ به نعمتش و بزرگواریش . (فرهنگ فارسی معین ) : ایزد تبارک و تعالی جای او در جنان کناد، بمنه و کرمه . (چهارمقاله چ معین ص ١٠١).