بلحسن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بلحسن . [ ب ُ ح َ س َ ] (اِخ ) مخفف ابوالحسن . رجوع به بُل و ابوالحسن شود : چون شیر ایزد بلحسن در دور گرد انگیختن . ناصرخسرو. اثبات رؤیت شیعه بدین وجه کنند که علی مرتضی (ع ) نه چنانکه بلحسن اشعر و ابن الکلاب و جهم صفوان ... (کتاب النقض ص ٥٢١).