بلبن

بلبن . [ ب َ ب َ ] (اِ) خرفه را گویند و به عربی فرفخ و بقلةالحمقاء خوانند. (برهان ).پرپهن . (از آنندراج ). بقلةالحمقاء. (الفاظ الادویة).و بخاطر میرسد که این لفظ پلپهن باشد، به هر دو بای فارسی و زیادتی ها، چه «را» را به لام بسیار بدل کنند. (از جهانگیری ). فرفهن . فرفخ . رجوع به خرفه شود.

بلبن . [ ب َ ل َب َ ] (اِخ ) ملقب به غیاث الدین و الغخان . نهمین از سلاطین مملوک هند. رجوع به غیاث الدین (بلبن ...) شود.

بلبن . [ ب َ ل َ ب َ ] (اِخ ) ابن جلال الدین . از حکام بنگاله . رجوع به عزالدین (بلبن ...) شود.