بلاموجب

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

بلاموجب . [ب ِ ج ِ ] (ع ق مرکب ) (از: ب + لا(نفی ) + موجب ) بدون موجب . بدون جهت . بی سبب . بدون علت . (فرهنگ فارسی معین ).