بلاحد

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

بلاحد. [ ب ِ ح َدد ] (ع ق مرکب ) (از: ب + لا (نفی ) + حد) بدون حد. بی اندازه . بی کران . (از فرهنگ فارسی معین ).