بقرار

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

بقرار. [ ب ِ ق َ رِ ] (حرف اضافه ٔ مرکب ) بموجب . بنابر. بشرح : بقرار مسموع ؛ بموجب سخن شنیده شده .