بغداذ

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

بغداذ. [ ب َ ] (اِخ ) لغتی است در بغداد. (منتهی الارب ) (از مؤید الفضلاء). و رجوع به المعرب جوالیقی شود.