واژه جو

بعل

/vâže/

فرهنگ فارسی معین

(بَ) [ ع. ] (اِ.) ۱- شوهر، زوج. ۲- صاحب، خداوند. ۳- نام چند بُت از اقوام سامی، به ویژه فینیقی‌ها. ج. بعول، بعال.

معنی بعل | واژه جو