بعل
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(بَ) [ ع. ] (اِ.)<BR>۱- شوهر، زوج.<BR>۲- صاحب، خداوند.<BR>۳- نام چند بُت از اقوام سامی، به ویژه فینیقیها. ج. بعول، بعال.<br>
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(بَ) [ ع. ] (اِ.)<BR>۱- شوهر، زوج.<BR>۲- صاحب، خداوند.<BR>۳- نام چند بُت از اقوام سامی، به ویژه فینیقیها. ج. بعول، بعال.<br>