بشکافتن

بشکافتن . [ ب ِ ت َ ] (مص ) ترکیدن . کفیدن . چاک شدن . شکافته شدن . تفتیق . (زوزنی ). تفلیق . (زوزنی ). انشقاق . تشقیق . رجوع بشکافتن شود : می خورم تا چو مار بشکافم می خورم تا چو خی برآماسم . ابوشکور. هر آنکس که آواز او [لهراسب ] یافتی به تنش اندرون زهر بشکافتی . فردوسی . خروش پیاده فغان سوار همی سنگ بشکافت در کوهسار. فردوسی .