بشولیده کردن

بشولیده کردن . [ ب َ / ب ِ / ب ُ دَ / دِ ک َدَ ] (مص مرکب ) پریشان کردن . برهم زدن : بنالم از غم این روزگار و این آکفت که هرچه بد سبب شادی و نشاط برفت . سپید شد سر و اقبال و سال روی بتافت زمانه حال بشولیده کرد و بخت بخفت . (از تاریخ بیهق ).