بشاعت
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(بَ عَ) [ ع. ] (مص ل.)<BR>۱- از خوردن غذای بدمزه ناخوش شدن.<BR>۲- بی مزه شدن.<br>
فرهنگ فارسی معین
(بَ عَ) [ ع. ] (مص ل.) ۱- از خوردن غذای بدمزه ناخوش شدن. ۲- بی مزه شدن.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بشاعت . [ ب َ ع َ ] (از عربی، مص ) مأخوذ از تازی، بی طعم شدن طعام . (تاج المصادر بیهقی ) (زوزنی ). بی مزه شدن . (آنندراج ). و رجوع به بشاعة شود.