بسکله
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(بَ کِ لِ یا لَ) (اِ.) چوبی که پشت در خانهها اندازند تا در بسته شود، چوب پسِ درِ خانه و سرا. بشکل و بشکله و بشکنه نیز گویند.<br>
فرهنگ فارسی معین
(بَ کِ لِ یا لَ) (اِ.) چوبی که پشت در خانهها اندازند تا در بسته شود، چوب پسِ درِ خانه و سرا. بشکل و بشکله و بشکنه نیز گویند.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بسکله . [ب َ ک َ ل َ / ل ِ ] (اِ) بشکل . بشکله . بشکنه . چوب پس در خانه و سرا باشد. (برهان ) (ناظم الاطباء) (از انجمن آرا) (آنندراج ). و رجوع به شعوری ج ١ ورق ١٩٥ شود.