واژه جو

بزبز

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

بزبز. [ ب ُ ب ُ ] (ع ص، اِ) زورآور بددل . (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ). بُزابِز. (منتهی الارب ). ◄ غلام سبک روح در سفر. (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ). بُزابز. (منتهی الارب ).

معنی بزبز | واژه جو