بریانگر

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

بریانگر. [ ب ِرْ گ َ ] (ص مرکب ) بریان کننده . بریان پز. شوّا. (از دهار). و رجوع به بریان شود.