واژه جو

برک

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا

(~.) (اِ.) نوعی پارچة ضخیم که در خراسان از پشم شتر یا کرک بز با دست بافند و از آن جامة زمستانی دوزند.<br>

معنی برک | واژه جو