برکوفتن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
برکوفتن . [ ب َ ت َ ] (مص مرکب ) کوفتن . رجوع به کوفتن شود. ◄ خراب کردن . (یادداشت مؤلف ) : [ غوزیان ] بهر وقتی آیند بنواحی اسلام بهر جایی که افتد و برکوبند و غارت کنند و زود بازگردند. (حدود العالم ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
برکوفتن . [ ب َ ت َ ] (مص مرکب ) کوفتن . رجوع به کوفتن شود. ◄ خراب کردن . (یادداشت مؤلف ) : [ غوزیان ] بهر وقتی آیند بنواحی اسلام بهر جایی که افتد و برکوبند و غارت کنند و زود بازگردند. (حدود العالم ).