برکع
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
برکع. [ ب ُ ک ُ ] (ع ص، اِ) مرد کوتاه . ◄ شتربچه که گردنش به زمین نرسد. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
برکع. [ ب ُ ک ُ ] (ع ص، اِ) مرد کوتاه . ◄ شتربچه که گردنش به زمین نرسد. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).