برون آختن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
برون آختن . [ ب ِ / ب ُ ت َ ] (مص مرکب ) بیرون آختن . بیرون کشیدن . از نیام برآوردن : میغ سیه در قفاش تیغ برون آخته ست طبل فروکوفته ست خشت بینداخته ست . منوچهری . و رجوع به آختن شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
برون آختن . [ ب ِ / ب ُ ت َ ] (مص مرکب ) بیرون آختن . بیرون کشیدن . از نیام برآوردن : میغ سیه در قفاش تیغ برون آخته ست طبل فروکوفته ست خشت بینداخته ست . منوچهری . و رجوع به آختن شود.