برقه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
برقه . [ ب َ ق َ ] (اِخ ) نام قدیمی سیرنائیک . (یادداشت مؤلف از نخبةالدهر دمشقی ).
برقه . [ ب َ ق َ ] (اِخ ) برق رود.قریه ای است از اعمال قم و از آنجاست احمدبن محمدبن خالد برقی . رجوع به تاریخ قم و الانساب سمعانی شود.