برقابرق

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

برقابرق . [ ب َ ب َ ] (اِ مرکب ) تلألؤ. درخشش . ♦ برقابرق شمشیر ؛ تلألؤ و درخشش شمشیر.