برق جه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
برق جه . [ ب َ ج َه ْ / ج ِه ْ ] (نف مرکب ) جهنده چون برق . تند و سریع : برق جه بادگذریوزدو و کوه قرار شیردل پیل قدم گورتک آهوپرواز. منوچهری . آمد به عیدگاه چو سرو آن بچهره گل بر برق جه براقی گلگون شده سوار. سوزنی .