برباران

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

برباران . [ ب َ ] (اِ مرکب ) مزرعی که بهنگام باران کاشته شود. (آنندراج ). کشتزاری که در هنگام باران کشته شود. (ناظم الاطباء).