واژه جو

براوفتادن

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

براوفتادن . [ ب َ دَ ] (مص مرکب ) اوفتادن . افتادن . رجوع به اوفتادن و افتادن شود. ♦ براوفتادن به ؛ آغازیدن به . (یادداشت مؤلف ): چنان بدانم من جای غلغلیجگهش کجا بمالش اول براوفتد بسریش . لبیبی .

معنی براوفتادن | واژه جو