بذوح

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

بذوح . [ ب ُ ] (ع اِ) ج ِ بَذْح . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). رجوع به بذح شود.