واژه جو

بذه

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

بذه . [ ب ِ ذِ / ذْ / ب ُ ذَ / ذِ ] (اِ) درخت بی بار که تنها برای آتش افروختن است . (از ناظم الاطباء) (از اشتنگاس ). پده . بده . رجوع به بده شود.

بذه . [ ب َذْه ْ ] (اِ) دروغ و افسانه . (ناظم الاطباء).

معنی بذه | واژه جو