بذم
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بذم . [ ب ُ ] (ع اِ) رای و حزم . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از اقرب الموارد). هوش و رای و حزم . (ناظم الاطباء). ◄ نفس . (منتهی الارب ) (آنندراج ). ◄ کثافت و سطبری . (منتهی الارب ) (آنندراج ). کلفتی و ستبری . (ناظم الاطباء): ثوب ذوبذم ؛ یعنی بسیارریسمان . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). ◄ چستی .(منتهی الارب ) (آنندراج ): رجل ذوبذم ؛ ای کثافة و جلد. (ذیل اقرب الموارد). ◄ تحمل و قوت و توان . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). قوت و طاقت . (از ذیل اقرب الموارد). توانایی . (ناظم الاطباء). ◄ فربهی . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).